Najważniejsze informacje
Dobór konkretnego modelu oraz trasy prowadzenia instalacji chłodniczej i skroplin zawsze powinien poprzedzać bezpłatny audyt techniczny przeprowadzony bezpośrednio w mieszkaniu.
Rosnąca liczba dni upalnych w roku oraz wysoka akumulacja ciepła w budynkach wielorodzinnych sprawiają, że układ klimatyzacji staje się standardowym elementem instalacji domowych. Analiza tego, jaka klimatyzacja do mieszkania zapewni optymalne warunki termiczne bez nadmiernego hałasu i wysokich rachunków za prąd, wymaga uwzględnienia metrażu lokalu, ekspozycji okien na strony świata, piętra oraz uwarunkowań technicznych budynku. Współczesne klimatyzatory inwerterowe są w rzeczywistości odwracalnymi pompami ciepła powietrze–powietrze. Oznacza to, że jedno urządzenie może nie tylko chłodzić pomieszczenia latem, lecz także wydajnie ogrzewać je wiosną i jesienią (zanim administracja osiedla uruchomi centralne ogrzewanie sieciowe), a dodatkowo filtrować i jonizować powietrze oraz utrzymywać prawidłową wilgotność względną w przedziale 40–60%.
Specyfika budynków wielorodzinnych narzuca określone ramy techniczne i architektoniczne. W zależności od liczby chłodzonych pokoi, układu ścian wewnętrznych oraz możliwości wyprowadzenia instalacji na zewnątrz, w lokalach mieszkalnych stosuje się kilka odmiennych typów urządzeń.
Układ typu split stanowi najpopularniejsze i najbardziej ekonomiczne rozwiązanie w mieszkaniach jedno-, dwu- oraz trzypokojowych. System składa się z jednej jednostki wewnętrznej zawieszanej pod sufitem na ścianie pokoju oraz jednej jednostki zewnętrznej (agregatu skraplającego) montowanej na zewnątrz budynku – najczęściej na posadzce balkonu, w obrębie loggii lub na dedykowanym wsporniku ściennym. Rozdzielenie układu pozwala wyprowadzić najgłośniejszy element (sprężarkę) poza przestrzeń mieszkalną. Zazwyczaj jednostkę wewnętrzną instaluje się w największym i najbardziej nasłonecznionym pomieszczeniu (np. w salonie z aneksem kuchennym), skąd schłodzone i osuszone powietrze częściowo rozchodzi się poprzez otwarte drzwi do korytarza i sąsiednich pokoi.
W większych apartamentach oraz mieszkaniach wielopokojowych, w których inwestor oczekuje niezależnej regulacji temperatury zarówno w salonie, jak i w sypialniach czy gabinecie do pracy zdalnej, dobrym wyborem jest system multisplit. Pozwala on na podłączenie od dwóch do nawet pięciu jednostek wewnętrznych do jednego wspólnego agregatu zewnętrznego. Rozstrzygając w praktyce, jaka klimatyzacja do mieszkania w bloku będzie zgodna z regulaminem wspólnoty lub spółdzielni mieszkaniowej, należy w pierwszej kolejności zweryfikować możliwości posadowienia agregatu zewnętrznego w obrębie loggii lub balkonu. Ponieważ na typowym balkonie brakuje miejsca na montaż dwóch lub trzech osobnych jednostek zewnętrznych, układ multisplit rozwiązuje ten problem, zajmując minimalną przestrzeń i nie zaburzając estetyki elewacji budynku.
W mieszkaniach usytuowanych na ostatniej kondygnacji ze skosami dachowymi, gdzie wysokość ścianki kolankowej uniemożliwia zawieszenie klasycznego klimatyzatora ściennego, stosuje się jednostki przypodłogowo-podsufitowe (montowane nisko przy podłodze niczym tradycyjny grzejnik lub bezpośrednio pod stropem). Z kolei w apartamentach o podwyższonym standardzie, wykańczanych ze stanu deweloperskiego z sufitami podwieszanymi, alternatywą są klimatyzatory kanałowe – całkowicie ukryte w zabudowie sufitowej, rozprowadzające powietrze za pomocą dyskretnych kratek nawiewnych.
Urządzenia mobilne z rurą wyrzutową wystawianą przez uchylone okno znajdują zastosowanie wyłącznie tam, gdzie z przyczyn formalnych (np. w lokalach krótkoterminowo wynajmowanych lub w obiektach objętych ścisłą ochroną konserwatorską) nie ma możliwości wykonania przewiertu przez ścianę zewnętrzną. Z uwagi na obecność sprężarki wewnątrz pokoju generują one jednak znacznie wyższy poziom hałasu (50–65 dB) oraz wykazują niższą sprawność energetyczną niż stacjonarne systemy split i multisplit.
Prawidłowe określenie wydajności chłodniczej urządzenia ma bezpośredni wpływ na zużycie energii elektrycznej oraz żywotność sprężarki. Zbyt słaba jednostka będzie pracować nieprzerwanie na maksymalnych obrotach, generując wyższy szum powietrza i nie osiągając zadanej temperatury w upalne popołudnia. Z kolei urządzenie przewymiarowane będzie zbyt szybko wychładzać strefę wokół czujnika i cyklicznie się wyłączać, nie zapewniając równomiernego osuszenia powietrza w całym pokoju.
Wstępne wyliczenie zapotrzebowania na moc chłodniczą w budownictwie mieszkaniowym opiera się na wskaźniku około 80–100 W mocy chłodniczej na każdy 1 m² powierzchni pomieszczenia o standardowej wysokości (2,5–2,7 m).Wartość tę koryguje się podczas wizji lokalnej o zyski ciepła zależne od usytuowania lokalu.
• Mieszkanie na parterze lub kondygnacji pośredniej z oknami od północy lub wschodu – standardowe zapotrzebowanie (ok. 80–90 W/m²).• Mieszkanie narożne z dużymi przeszkleniami od strony południowej lub zachodniej – zwiększone zyski ciepła przez szyby (ok. 100–120 W/m²).• Mieszkanie na ostatnim piętrze pod płaskim stropodachem lub na poddaszu użytkowym – najwyższe obciążenie cieplne (ok. 120–140 W/m²).
Poniższa tabela przedstawia zestawienie rekomendowanej mocy chłodniczej oraz konfiguracji systemu dla typowych układów mieszkań:
Właściciele lokali poszukujący odpowiedzi na pytanie, jaka klimatyzacja do mieszkania zagwarantuje cichą pracę w nocy oraz skuteczną filtrację powietrza, powinni zwrócić szczególną uwagę na trzy parametry z karty katalogowej urządzenia: poziom ciśnienia akustycznego wyrażony w decybelach (dB(A)), sezonową efektywność energetyczną (SEER/SCOP) oraz zastosowane układy oczyszczania powietrza.
W sypialniach oraz pokojach dziecięcych ważnym parametrem jest głośność jednostki wewnętrznej w najniższym trybie pracy (tryb nocny/cichy). Nowoczesne klimatyzatory ścienne osiągają na pierwszym biegu wentylatora poziom ciśnienia akustycznego rzędu 19–22 dB(A), co jest wartością cichszą od szeptu i całkowicie niesłyszalną na tle naturalnego tła akustycznego mieszkania. Równie istotny w zabudowie wielorodzinnej jest hałas generowany przez agregat zewnętrzny na balkonie – zgodnie z normami dotyczącymi dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku dla zabudowy mieszkaniowej w porze nocnej [1], agregat powinien być posadowiony na podkładkach antywibracyjnych tłumiących drgania przenoszone na płytę balkonową oraz wyposażony w tryb redukcji głośności nocnej.
O zużyciu energii elektrycznej podczas chłodzenia informuje współczynnik SEER (Seasonal Energy Efficiency Ratio), natomiast w trybie grzania – współczynnik SCOP. Urządzenia klasy energetycznej A++ oraz A+++ charakteryzują się współczynnikiem SEER w przedziale od 6,1 do ponad 8,5. Oznacza to, że klimatyzator o mocy chłodniczej 3,5 kW podczas podtrzymania zadanej temperatury w wykończonym i zaizolowanym mieszkaniu pobiera średnio zaledwie 250–450 W mocy elektrycznej na godzinę pracy.
Poza kontrolą temperatury i wilgotności współczesne jednostki ścienne pełnią funkcję oczyszczacza powietrza. Wielostopniowe układy filtracji wraz z aktywnym jonizatorem neutralizują kurz, pyłki roślinne, zarodniki pleśni, drobnoustroje oraz cząsteczki smogu. Z kolei funkcja nawiewu przestrzennego (sterowanie żaluzjami pionowymi i poziomymi z poziomu pilota lub aplikacji Wi-Fi) pozwala skierować strumień chłodnego powietrza wzdłuż sufitu, eliminując nieprzyjemne zjawisko bezpośredniego podmuchu na osoby przebywające na kanapie lub przy biurku.
Instalacja klimatyzacji w budynku wielorodzinnym wiąże się z koniecznością poszanowania części wspólnych nieruchomości. Choć wnętrze mieszkania stanowi odrębną własność, zewnętrzna ściana elewacyjna oraz konstrukcyjne elementy budynku należą do części wspólnych zarządzanych przez wspólnotę lub spółdzielnię mieszkaniową.
W praktyce montażowej stosuje się dwa rozwiązania posadowienia jednostki zewnętrznej:
• montaż na posadzce balkonu lub wewnątrz loggii (na poziomowanej podporze z podkładkami wibroizolacyjnymi) – w większości wspólnot jest to wariant najprostszy formalnie, ponieważ agregat nie ingeruje w zewnętrzną warstwę ocieplenia elewacji, nie jest widoczny z poziomu ulicy i umożliwia grawitacyjne odprowadzenie skroplin (wody wykraplającej się z chłodzonego powietrza) do estetycznego zbiornika na balkonie lub do wewnętrznej kanalizacji lokalu;• montaż na wsporniku ściennym lub pod stropem balkonu – wymaga zazwyczaj pisemnej zgody zarządcy budynku oraz zachowania wytycznych dotyczących estetyki i sposobu odprowadzenia kondensatu (skroplin nie wolno odprowadzać swobodnie na elewację ani na balkony sąsiadów poniżej; w razie braku spadku grawitacyjnego instaluje się cichą pompkę skroplin).
Wykwalifikowana ekipa rozpoczyna pracę od dokładnego zabezpieczenia mebli, podłóg i sprzętów domowych. Przewiert przez ścianę zewnętrzną wykonuje się pod niewielkim kątem spadku na zewnątrz, z jednoczesnym odsysaniem pyłu za pomocą przemysłowego odkurzacza budowlanego. W wykończonych mieszkaniach miedziane rury chłodnicze w otulinie termoizolacyjnej oraz przewody komunikacyjne prowadzi się w estetycznych białych korytkach instalacyjnych (lub na życzenie inwestora wkuwa się instalację w ścianę). Natomiast w lokalach odbieranych w stanie deweloperskim niezwykle popularny jest montaż dwuetapowy: w pierwszym etapie (przed tynkowaniem i malowaniem) wkuwa się całą instalację miedzianą i odpływ skroplin w bruzdy ścienne, a w drugim etapie (po zakończeniu prac wykończeniowych) zawiesza się i uruchamia same jednostki.
Rozważając odnośnie klimatyzacji do mieszkania – jaka firma zapewni najwyższą niezawodność, należy spojrzeć na inwestycję dwutorowo: przez pryzmat dostępności części zamiennych producenta oraz uprawnień i standardów pracy instalatora. Na polskim rynku dostępne są modele uznanych marek klimatyzatorów – zarówno z segmentu ekonomicznego, jak i premium. Niezależny wykonawca, który instaluje urządzenia wszystkich marek dostępnych w Polsce, nie jest ograniczony do jednego katalogu i może dobrać model ściśle pod budżet, wymiary nadproża okiennego oraz wymagania akustyczne konkretnego lokalu.
Równie istotne jest to, jaka firma do montażu klimatyzacji w mieszkaniu zrealizuje prace instalacyjne i przejmie opiekę serwisową nad układem. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce oraz Unii Europejskiej przepisami prawa (tzw. ustawą F-gazową) [2], montaż, uruchamianie, próba szczelności oraz serwis układów klimatyzacji zawierających fluorowane gazy cieplarniane mogą być wykonywane wyłącznie przez przedsiębiorców posiadających aktualny certyfikat dla przedsiębiorców oraz techników legitymujących się personalnym certyfikatem F-gazowym wydanym przez Urząd Dozoru Technicznego (UDT). Powierzenie montażu przypadkowej osobie bez uprawnień skutkuje natychmiastową utratą gwarancji producenta na urządzenie.
Przypisy:[1] Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku oraz norma budowlana PN-B-02151-02 (Akustyka budowlana – Ochrona przed hałasem w budynkach – Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach), określająca maksymalny poziom hałasu przenikającego od instalacji technicznych budynku do pomieszczeń mieszkalnych w porze dziennej i nocnej.[2] Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz.U. 2015 poz. 881 z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/573 – regulujące obowiązek posiadania certyfikatów F-gazowych UDT przez podmioty wykonujące instalację, kontrolę szczelności oraz serwis urządzeń klimatyzacyjnych.
Jeżeli jednostka zewnętrzna ma zostać zawieszona na elewacji budynku, dachu lub zewnętrznej stronie balustrady balkonowej, wymagane jest uzyskanie zgody zarządcy nieruchomości (wspólnoty lub spółdzielni mieszkaniowej). Prostszym rozwiązaniem pod względem formalnym jest posadowienie agregatu zewnętrznego na posadzce wewnątrz własnego balkonu lub loggii na specjalnej podporze poziomowanej z podkładkami antywibracyjnymi.
Większość producentów urządzeń klimatyzacyjnych wymaga wykonywania przeglądów technicznych przez certyfikowany serwis co najmniej raz lub dwa razy w roku (najczęściej wiosną przed sezonem chłodniczym oraz jesienią). Profesjonalny przegląd obejmuje czyszczenie i dezynfekcję wymienników ciepła oraz filtrów, udrożnienie odpływu skroplin, kontrolę szczelności układu chłodniczego oraz sprawdzenie parametrów pracy sprężarki.
Nowoczesny klimatyzator typu split oraz multisplit działa na zasadzie rewersyjnej pompy ciepła powietrze–powietrze i posiada funkcję grzania. Jest to szczególnie praktyczne i ekonomiczne rozwiązanie w okresach przejściowych (we wrześniu, październiku oraz kwietniu i maju), kiedy temperatura w mieszkaniu spada, a osiedlowa sieć ciepłownicza nie została jeszcze uruchomiona.
Podczas chłodzenia powietrza na wymienniku jednostki wewnętrznej wykrapla się wilgoć (zazwyczaj od 0,5 do 1,5 litra wody na godzinę pracy w upalny dzień). Najczęściej skropliny odprowadza się grawitacyjnie cienkim przewodem ze spadkiem na zewnątrz – do estetycznego pojemnika na balkonie lub bezpośrednio do wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej mieszkania (poprzez syfon z blokadą zapachów). Gdy ukształtowanie mieszkania nie pozwala na zachowanie spadku grawitacyjnego, stosuje się automatyczną pompkę skroplin.
Kontakt
Wentotech.pl
Marii Dąbrowskiej 3/6, 06-300 Przasnysz
NIP: 7611508234
REGON: 146832760
Obsługujemy instalacje / montaż oraz sprzedaż fotowoltaiki, paneli fotowoltaicznych w miastach:
Obsługujemy instalacje / montaż oraz sprzedaż pomp ciepła w miastach:
2024 | Projekt i wykonanie